Brieven

Aan Jan Ouwens

door Jan, op , in Brieven


Geachte Jan Ouwens,

Als software-ontwikkelaar in de detachering verander ik met enige regelmaat van opdrachtgever. Ik vind het dan ook belangrijk om een gevarieerde en representatieve internet-footprint te hebben. Immers, als potentiële nieuwe opdrachtgevers mij willen opzoeken, zou het niet geloofwaardig zijn als ze mij niet zouden vinden. Een programmeur die geen gebruik maakt van internet? Die is verdacht!

Nee, naar mijn mening is het in mijn vak belangrijk om goed vindbaar te zijn op internet. Een portfolio, een Twitter- en een LinkedIn-profiel; misschien een blog ernaast dat niet over software-ontwikkeling gaat, om te laten zien dat je meer bent dan alleen je werk, maar waarmee je tegelijk ook je communicatieve vaardigheden aantoont. Alhoewel je ook weer niet té veel moet blootgeven; je hebt natuurlijk wel je privacy. Met een goede balans hiertussen laat je zien dat je een betrouwbare en bekwame kandidaat bent.

Lange tijd dacht ik dat het met mijn internet-presence wel goed zat. Maar, bij het googlen van mijn eigen naam kwam ik onlangs tot de ontdekking dat ik een naamgenoot heb, die nota bene met zijn internetbedrijf in min of meer dezelfde branche opereert als ik. Dat is natuurlijk wel heel verwarrend. Hoe moeten mensen het onderscheid maken tussen mij, de software-ontwikkelaar, en mijn naamgenoot, de internetondernemer? Ik ken veel ontwikkelaars die er in hun vrije tijd bedrijfjes op nahouden, dus de oppervlakkige zoeker zal waarschijnlijk niet in de gaten hebben dat het hier om twee personen gaat. Sterker nog; de verplichte genealogische websites buiten beschouwing gelaten is de verdeling bijna fifty-fifty. Een lastige zaak dus. En degenen die het wél doorhebben, zullen waarschijnlijk denken dat mijn extra-curriculaire blog door een derde persoon is geschreven.

Kortom, ik kwam tot de conclusie dat het misschien verstandig is om wat aan internet marketing te gaan doen; om mijn 'merk' wat te verstevigen, zogezegd. En zodoende kwam ik bij uw site, www.janouwens.nl, terecht. Wellicht kan ik, met uw hulp als Internet Marketing Expert en zoekmachinemarketeer, de eerste pagina van Google domineren!

Ik hoop dan ook dat u me enkele bruikbare tips aan de hand kunt doen.

 

Met vriendelijke groet,
Jan Ouwens


Aan de Dienst Uitvoering Onderwijs

door Jan, op , in Brieven


Tilburg, valentijnsdag 2012

 

Geachte mevrouw, geachte heer,

 

"U hebt uw lening afgelost."

Dat was het anticlimactische bericht dat ik op 6 februari j.l. van u ontving. "U hebt uw lening afgelost." Dat was alles.

O, natuurlijk was het geprint op fraai briefpapier met contactinformatie. En er was een aanhef. Er was ook een tabelletje met wat datums en wat bedragen en er was zelfs een afsluiter, alhoewel die niet veel voorstelde, aangezien die automatisch gegenereerd was, en dus niet ondertekend. "U hebt uw lening afgelost." Dat was alles. Zelfs een vriendelijke groet kon er niet af. Koud hoor.

En dat na een relatie van meer dan twaalf jaar. Twaalf jaar! Natuurlijk hadden we onze ups en onze downs, maar al met al heb ik genoten van de tijd die we samen hebben gehad. Uit pure nostalgie ben ik in mijn archief gedoken, en heb ik onze correspondentie tussen al mijn liefdesbrieven vandaan gehaald. Ach, de herinneringen. Mijn aanvraagformulier uit mei 1999. Mijn bezwaarschrift van december 2002. En nog een bezwaarschrift, uit oktober 2003. Herinnert u het zich nog? Ik had zo mijn best gedaan op die brief. Drie kantjes vol financieel drama, met een lach en een traan. Afgewezen, uiteraard. Maar ik moest lachen toen ik hem teruglas, om de bedragen die toen zo groot leken, en nu zo klein. En natuurlijk 1 januari 2008, toen de rollen, en meer in het bijzonder de richting van de geldstromen, werden omgedraaid.

Er is ook veel veranderd in die tijd. De Informatie Beheer Groep werd Dienst Uitvoering Onderwijs. En ik ben verhuisd, wel zes keer. En toch zijn we elkaar al die jaren niet uit het oog verloren; hebben we contact gehouden. Dat is toch mooi?

"U hebt uw lening afgelost." En nu? U geeft geen verwijzing naar professionele rouwverwerkingshulp, om over het verlies van ruim twaalf jaar Groningen heen te komen. Geen verwijzing naar goede doelen, als alternatieve begunstigde voor het geld dat ik niet langer maandelijks aan u hoef af te dragen. Geen blijk van waardering, voor het zo trouw elke maand aflossen van mijn schuld: ik heb geen maand gemist. Zelfs niet eens, zoals ik al zei, een vriendelijke groet aan het einde van de brief.

Want het had wat vertrouwds, ziet u. Weten dat je elke maand iets overmaakt aan de DUO, zoals vroeger de IBG elke maand iets overmaakte aan mij. Het bond mij aan de persoon die ik vroeger was. En die tijd is nu definitief voorbij. Alsof je liefje het uitmaakt. Alsof je bloedeigen moeder je op straat zet. Het einde van een tijdperk. Tijd om op eigen benen te gaan staan. En dat op zo'n afstandelijke, formele manier. "U hebt uw lening afgelost." Koud.

En toch, geachte mevrouw, geachte heer die dit leest; toch zal ik u missen. Ik wil u bedanken voor twaalf prachtige jaren.

Het ga u goed.

 

Met vriendelijke groet,

 

ir. T.J. Ouwens



Aan Eppo Stripblad

door Jan, op , in Brieven


Beste redactie,

Ik ben niet zo'n fan van het gedreutel van Hotel Nevelzicht (het is alsof iemand de deur van paviljoen 7 open heeft laten staan), maar de padvinders en de ballonvaarders in de aflevering van Eppo 20 hebben niet onverdienstelijk gepoogd de aandacht te grijpen. Ze kwamen mij om de een of andere reden erg bekend voor. Misschien bevindt zich onder Eppo's onvolprezen lezerspubliek een professor die mij enige uitleg kan verschaffen, teneinde mijn herkenning te verklaren en op dienovereenkomstige wijze inzicht te bieden aan ons allen?
Verder wil ik nog even kwijt dat ik Eppo in general een heel fijn blad vind. Elke keer dat ik het aantref in mijn brievenbus, word ik overmand door mijn gemoed. Eenmaal gekalmeerd sluit ik mezelf op (daar heb ik geen cipier voor nodig) en maak ik het blad in mijn eendje soldaat. muzieknoot, Raheûh!

Met vriendelijke groet,
Jan Ouwens, Tilburg

 

 

Geplaatst in Eppo Stripblad!


Aan Kraft Foods Nederland BV

door Jan, op , in Brieven


Tilburg, 5 oktober 2011

 

Geachte mevrouw, geachte heer,

Hoe lang duurt een Chokotoff? De interpretaties variëren wild. Een jaar geleden stuurde ik u hierover een brief waarin ik de geloofwaardigheid van enkele van uw reclamespotjes uit de jaren negentig in twijfel trok. Daar werd namelijk de indruk gewekt dat één Chokotoff vele uren meekan, wat natuurlijk je reinste lariekoek is.

In uw reactie d.d. 18 oktober 2010 zei u mijn brief te hebben "doorgestuurd naar de productverantwoordelijken". Kennelijk hebben ze er een paar Chokotoffs de tijd voor genomen, maar ze hebben wel degelijk naar mijn klacht geluisterd: er is een heuse campagne rondom de "Chokotoff time" gestart, met billboards en een website en de hele santenkraam, waarin een Chokotoff gelijk wordt gesteld met tien minuten. Nog altijd ietwat aan de hoge kant, maar een stuk dichter bij de realiteit.

Hiermee bereiken we de kern van dit schrijven, namelijk: u heeft met deze campagne mijn tanende vertrouwen in de ingezonden brief hersteld. Er wordt wel degelijk geluisterd naar gekken die brieven sturen! Hiervoor dank ik u; ik dank u vanuit de bodem van mijn met Chokotoff geplaveide hart en vaten.

 

Met vriendelijke groet,

ir. T.J. Ouwens

 

P.S. De campagne loopt inmiddels alweer een paar maanden. U kunt u afvragen waarom ik nu pas reageer. Wat kan ik zeggen? Ik nam eerst een Chokotoff vooraleer mijn brief te schrijven. En van de ene Chokotoff kwam de andere. U weet hoe dat gaat.